แผนแม่บทโครงสร้างพื้นฐานทางปัญญา (พ.ศ. 2551-2555)

 
 
1. หลักการและเหตุผล

     เมื่อพิจารณาความสามารถในการแข่งขันของภาคอุตสาหกรรมไทยในช่วงที่ผ่านมา พบว่าการเติบโตของภาคอุตสาหกรรมของไทยมีความโดดเด่นเฉพาะในเชิงปริมาณ แต่ยังมีจุดอ่อนในเชิงโครงสร้างหลายประการ ได้แก่ โครงสร้างการผลิตของภาคอุตสาหกรรมไทยเน้นการผลิตเพื่อการส่งออกและส่วนใหญ่เป็นการรับจ้างผลิต (subcontracting) หรือการประกอบสินค้า (assembling) ซึ่งนอกจากจะสร้างมูลค่าเพิ่มภายในประเทศต่ำและเป็นการผลิตที่ขาดความหลากหลายในผลิตภัณฑ์แล้ว ยังจำเป็นต้องพึ่งพาการนำเข้าวัตถุดิบ สินค้ากึ่งสำเร็จรูป ตลอดจนเครื่องจักรอุปกรณ์จากต่างประเทศในสัดส่วนที่สูง  อุตสาหกรรมขนาดใหญ่ที่ผลิตเพื่อการส่งออกส่วนใหญ่ดำเนินการโดยบริษัทต่างชาติที่เป็นพหุสัญชาติ ซึ่งจะมีการเคลื่อนทุนและการลงทุนไปยังประเทศที่มีความได้เปรียบในเรื่องต้นทุนค่าแรงที่ต่ำกว่าบริษัทคู่แข่ง และเทคโนโลยีที่ใช้เกือบทั้งหมดก็เป็นเทคโนโลยีที่นำเข้าจากบริษัทแม่ในต่างประเทศโดยตรง การถ่ายทอดเทคโนโลยีผลิตภัณฑ์และการวิจัยพัฒนาเทคโนโลยีให้สูงขึ้น ณ สถานประกอบการเหล่านั้น เกือบไม่มีการดำเนินการเลย  อีกทั้งการออกแบบและการแก้ปัญหาทางเทคนิคเกือบทุกชนิดจะดำเนินการโดยบริษัทแม่ในต่างประเทศ ทำให้ไม่มีการสร้างพนักงานคนไทยให้เป็น “ตัวคูณ (multiplier)” ทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเพื่อรองรับการพัฒนาอุตสาหกรรมภายในประเทศ  และจากการที่ไม่มีตัวคูณทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีอย่างเพียงพอนั้น ส่งผลกระทบทางลบต่อการพัฒนาศักยภาพของอุตสาหกรรมที่เป็นของคนไทยมาจนถึงปัจจุบัน ...    รายละเอียดทั้งหมดตามไฟล์แนบ


จัดทำโดย กระทรวงอุตสาหกรรมและกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2550)

 
     
Close (X)